Thai | English
  ข่าวกิจกรรม
รอยเกวียน เรียนรู้ สู่อนาคต
"รอยเกวียน เรียนรู้ สู่อนาคต" ปาฐกกถาโดยนายแพทย์อำพล จินดาวัฒนะ เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ ในงานประชุมวิชาการ "โฮมสุขอีสาน2" การพัฒนาและขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพ่อสุขภาพแบบมีส่วนร่วมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในวันที่ 21-22 มิถุนายน 2559 ณ คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

"การเรียนรู้ไม่ได้อยู่แค่มหาลัยหรืออยู่ที่การศึกษาแต่อยู่ทุกที่ทุกเวลา การเรียนรู้ในชีวิตมีมากมาย เราเข้าใจว่าการเรียนรู้อยู่แค่มหาวิทยาลัย แล้วไปมองว่าใครเรียนสูงกว่าใคร สำคัญอยู่ที่ว่าเรามีความรู้มั้ย และนำไปใช้ประโยชน์กับสังคมและเพื่อนมนุษย์หรือไม่ เราใช้คำว่าโฮมสุขอีสาน เป็นคำดีมาก เน้นความสุขของคนอีสานที่พวกเราช่วยกันสร้าง เพราะไม่มีใครทำให้ใครได้

กระบวนการปฏิรูประบบสุขภาพ เป็นกระบวนการที่ชวนพี่น้องทั้งประเทศมาทำเรื่องสุขภาพ เพราะเป็นเรื่องของทุกคน ไม่จำเป็นต้องเป็นหมอพยาบาล การเคลื่อนนโยบายเรื่องสุขภาพก็เป็นหน้าที่ของพวกเราทุกคน แล้วท่านก็มีบทบาทอย่างยิ่งที่จะทำให้เกิดสุขภาพดี

นโยบายสาธารณะที่เราทำดีมาก ผมไปประชุมที่สหรัฐฯ เขาประชุมกันมาแล้ว 133 ครั้ง นั่นคือเขาเอาความรู้มาแลกเปลี่ยนกันเป็น 100 ปีแล้ว เขามีวัฒนธรรมการเรียนรู้ที่ดีมาก  แต่เป็นจุดอ่อนของไทยที่วัฒนธรรมการเรียนรู้น้อยไปหน่อย

ผมคิดว่าเราควรทำกันทุกจังหวัด อาจจะใช้วิธีการลงขันกัน กินด้วยกัน ตัวอย่างที่นาบัว อ.นครไทย จ.พิษณุโลก ที่นั่นเขาจัดประชุมวิชาการชาวบ้านมานานแล้ว จัดทุกปี ทุกหมู่บ้านหมุนเวียนกันไป ฟังแล้วประทับใจมาก เรากำลังทำวิชาการในระดับปัญญา เรากำลังเรียนเรื่องชีวิต ใช้ความรู้และปัญญา ระบบการศึกษาก็มีให้อยู่ แต่ความรู้และภูมิปัญญามันเปลี่ยนตลอดเวลาเพราะเกิดจากการปฏิบัติจริง  ความจริง ความรู้มีอยู่ทุกที่ ทุกคนมีเกียรติทั้งนั้น ไม่ใช่เฉพาะคนที่มีการศึกษาสูง เพราะทุกคนมีความรู้ มีการแลกเปลี่ยนและต้องยกระดับความรู้นั้นด้วย

คำว่า “รอยเกวียน” ต้องมีการเดินทางโดยเกวียน เส้นทางที่เราเดินเรื่องสุขภาพ สุขภาพคนไทยไม่ได้อยู่ที่หมอพยาบาลหรือ สช. แต่อยู่ที่พวกเราทุกคน  “การเรียนรู้” เราอยู่ที่โรงเรียนกี่ชั่วโมง เราอยู่นอกโรงเรียนเยอะมาก ระบบการเรียนการสอนแพทย์ดีมากมีทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ ไม่ได้สอนเฉพาะตำราอย่างเดียว คนไข้คือคนที่ทำให้หมอเรียนสำเร็จ ทำให้หมอเกิดการเรียนรู้  มีการปฏิบัติ เรียนรู้และเติบโตขึ้นเรื่อยๆ  การเรียนรู้ในสังคมไทยต้องเปิดให้มากขึ้น สังคมอำนาจจะส่งผลให้เกิดการเรียนรู้น้อย เพราะถูกกำหนดมาจากด้านบนแล้ว

ขีดความสามารถสำหรับอนาคต  โลกเปลี่ยนเร็วมาก  ดังนั้นเราต้องมี 1.ปัญญา + ความจริง  2.เข้าถึงข้อมูลได้ง่าย ต้องรู้เท่าทันทั้งด้านบวกและลบ 3.ภาษาสากล  ภาษาอีสานเราต้องดำรงไว้ ส่วนภาษาอื่นต้องเรียนรู้ให้มากขึ้น คนเวียดนามมาเรียนภาษาบ้านเราพูดได้เป็นหมื่นๆคน แล้วคนไทยล่ะเรียนรู้ภาษาเพื่อนบ้านเรามากน้อยเพียงใด  4.การจัดการ ซึ่งเป็นหัวใจที่สำคัญมาก อนาคตงานจะยากขึ้น ต้องมีการจัดการที่เป็นระบบ เชื่อมโยงคนสานงาน  ไม่มีใครทำอะไรสำเร็จด้วยตัวคนเดียว  5.เรียนรู้ปรับตัวตามบริบท และ 6.วิชาชีพเฉพาะ มีเทคนิคและความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน"
 

[ +zoom ]

[ +zoom ]

[ +zoom ]
ข่าวกิจกรรม
- สุภาพ เกื้อทาน ปราชญ์ชาวบ้านแห่ง ต.ตะเคียน
- รอยเกวียน เรียนรู้ สู่อนาคต
- เสริมพลัง สร้างทักษะชีวิต
- ลดต้นทุนด้วยการทำนาหยอด
- โช โอกะ ผู้ประกอบการหัวใจสีเขียว
- เสริมพลัง
- ต้อนรับคณะดูงานจากแคนาดา
- ค่ายวัยรุ่นวัยใสใส่ใจสุขภาพทางเพศ
- ข้อคิดเสริมพลังจาก รศ.ปาริชาติ วลัยเสถียร
- เสียงของสา
ดูทั้งหมด

Copyright by netsurin.org
Engine by MAKEWEBEASY